De armen en het geld

1 oktober

Deze laatste dagen heb ik haast niet anders gedaan als aquarel. Ingesloten een krabbeltje van een groote. Ge herinnert U misschien wel in ’t begin van de Spuistraat het kantoor van de Staatsloterij van Mooiman. Ik kwam daar op een regenachtigen morgen voorbij toen eene menigte menschen daar stonden te wachten om loterijbriefjes te halen. Het waren meestendeels oude vrouwtjes en van die soort van menschen waarvan men niet weet te zeggen wat ze doen of hoe ze leven maar die toch blijkbaar heel wat scharrelen & tobben en zich bewegen in de wereld. Natuurlijkerwijs is oppervlakkig beschouwd zoo’n troepje luidjes die blijkbaar zooveel belang stellen in “Heden trekking” iets wat U en mij haast doet lagchen, in dit opzigt dat de loterij U en mij niet in ’t minst schelen kan.

Maar het groepje lui – en hun expressie van wachten – trof mij – en terwijl ik het maakte kreeg het voor mij een grootere, diepere beteekenis dan in ’t eerste oogenblik. Dan wordt het dunkt mij meer beteekenisvol als men er in ziet – de armen en het geld.

Tagged as: aquarel, armen, expressie, geld, Staatsloterij